Pokaz węgierskich csikós – pasterzy koni na stepach.
Pokaz węgierskich csikós w Hortobágy. „Puszta” – stepowa węgierska równina – zajmuje 82tys hektarów. Jest ona wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Dla tych widoków warto wyruszyć na wyprawę w tereny naszych węgierskich Bratanków. Ja swoją długą podróż samochodem odbyłam głównie po to aby spotkać węgierskich csikós (węg. csikós – pasterz koni na stepach) – kultywujących stare tradycje „kładzenia” koni. Początki tego zwyczaju sięgają czasów rozbójników na puszcie. Trenowali oni swoje konie, uczyli je kłaść się na ziemi, aby nie były widoczne z daleka. Jest to rasa: NONIUS charakteryzująca się dużą wytrzymałością i łagodnością. Konie tej rasy  mają zwykle umaszczenie kare lub ciemnogniade. Przy pomocy specjalnych batów, które imitują odgłosy strzałów, uczyli je aby nie bały się strzelaniny.   Siodła, których używają csikós ważą jedynie 2kg i leżą luźno na grzbiecie konia, nie mają popręgu. Są one bardzo wygodne. Kiedy jeździec spada z konia, jego noga nie utyka w strzemionach. Stroje, które noszą csikos’i zmieniały się na przestrzeni wieków. Szerokie spódnicospodnie szyje się z 6 metrów materiału. Do stroju należą również kamizelka oraz charakterystyczny kapelusz z przymocowanym piórem żurawia. „Węgier, Polak dwa bratanki i do konia i do szklanki. Oba zuchy, oba żwawi, niech im Pan Bóg błogosławi.”
03 maja 2016 in KONIE, by
Trening jeździecki – Lorena i Enjoy
Trening  Lorena i Enjoy   Szwajcaria 2016   Podczas mojego ostatniego wyjazdu do Szwajcarii, w stajni którą odwiedzałam codziennie, (oprócz podkuwania konia), mogłam również podejrzeć pewną piękną dziewczynę o imieniu Lorena, która przygotowywała się do treningu jeździeckiego. Było mi dane obserwować ten trening przez obiektyw mojego aparatu. Fotografia koni zawsze mocno mnie pociągała. Magnetyczne spojrzenia tych stworzeń zawsze odbijają się na emocjach, już po pierwszym spotkaniu. Tymi fotografiami postanowiłam Wam opowiedzieć historię tandemu, pary doskonałej. Skrupulatna kobieta z ogromną dbałością pielęgnowała konia. Podczas prozaicznych czynności, jak czyszczenie czy zakładanie wędzidła, bohaterka moich fotografii okazywała przywiązanie do konia o imieniu Enjoy. Zapewniała zwierzęciu komfort i dziękowała mu co krok za jego współpracę. Zaimponowała mi precyzją swoich ruchów i pewnością siebie w obchodzeniu się z koniem. Ta drobna kobieta, siłą perswazji i nauki respektowania przez zwierzę określonych zachowań, potrafiła ujarzmić siłę i wielkość konia.   Koń, który jest blisko człowieka, wydaje się być monumentalnym zwierzęciem mającym ogromną siłę i przewagę. To wspaniałe uczucie obserwować trening takiego duetu.Prawdziwy trening jeździecki ! Jest to proces długi i wymagający nieustającego zaangażowania. Liczy się precyzja, nieugiętość jeźdźca, który całkowicie poświęca się zwierzęciu i jego progresowi. Portretowanie koni uczy mnie cierpliwości oraz budzi we mnie respekt przed […]
29 Lut 2016 in KONIE, by