Pokaz węgierskich csikós – pasterzy koni na stepach.
Pokaz węgierskich csikós w Hortobágy. „Puszta” – stepowa węgierska równina – zajmuje 82tys hektarów. Jest ona wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Dla tych widoków warto wyruszyć na wyprawę w tereny naszych węgierskich Bratanków. Ja swoją długą podróż samochodem odbyłam głównie po to aby spotkać węgierskich csikós (węg. csikós – pasterz koni na stepach) – kultywujących stare tradycje „kładzenia” koni. Początki tego zwyczaju sięgają czasów rozbójników na puszcie. Trenowali oni swoje konie, uczyli je kłaść się na ziemi, aby nie były widoczne z daleka. Jest to rasa: NONIUS charakteryzująca się dużą wytrzymałością i łagodnością. Konie tej rasy  mają zwykle umaszczenie kare lub ciemnogniade. Przy pomocy specjalnych batów, które imitują odgłosy strzałów, uczyli je aby nie bały się strzelaniny.   Siodła, których używają csikós ważą jedynie 2kg i leżą luźno na grzbiecie konia, nie mają popręgu. Są one bardzo wygodne. Kiedy jeździec spada z konia, jego noga nie utyka w strzemionach. Stroje, które noszą csikos’i zmieniały się na przestrzeni wieków. Szerokie spódnicospodnie szyje się z 6 metrów materiału. Do stroju należą również kamizelka oraz charakterystyczny kapelusz z przymocowanym piórem żurawia. „Węgier, Polak dwa bratanki i do konia i do szklanki. Oba zuchy, oba żwawi, niech im Pan Bóg błogosławi.”
03 maja 2016 in KONIE, by